Soczewki wewnątrzgałkowe wieloogniskowe

Soczewki wewnątrzgałkowe mają wiele różnych rodzajów. Najpopularniejszym i najchętniej stosowanym są soczewki tylkomorowe, umieszczane wewnątrz torebki tuż za tęczówką. Rzadziej zdarza się, że to torebka soczewki jest uszkodzona i to przed nią trzeba umieścić tak zwaną soczewkę przedniokomorową. Soczewki wewnątrzgałkowe jednoogniskowe dają jedno, ustalone ognisko, co pozwala pacjentom na wyraźne widzenie ze znacznych odległości. Co więcej, bardzo często jakość widzenia jest dokładnie taka sama, jak w czasie gdy pacjent jeszcze nie chorował na zaćmę. By jednak nie pogarszać kondycji soczewki, zaleca się stosowanie okularów do czynności takich jak czytanie. Chirurg może zdecydować się na wszczepienie do oczu pacjenta dwóch różnych soczewek wewnątrzgałkowych tak, by jedno oko umożliwiało widzenie na dalsze odległości, a drugie – na bliższe. Technika ta nazywana jest monowizją i wymaga sporo czasu, by soczewki rzeczywiście mogły się przystosować. Przeciwieństwem takich soczewek są soczewki gałkowe wieloogniskowe, wysoce zaawansowane technologicznie.